1981 yılında evlenen emekli öğretmen kadın ile memur emeklisi eşi, karşılıklı açtıkları davalarla boşanmak istedi. Kadın, eşinin şans oyunları oynadığını ve evin ihtiyaçlarını karşılamadığını öne sürerken, erkek de eşinin kendisine kötü davrandığını ve hakaret ettiğini savundu.
Aile Mahkemesi, her iki tarafı da kusurlu buldu ancak kadının daha ağır kusurlu olduğuna hükmederek erkek lehine 5 bin lira maddi ve 5 bin lira manevi tazminata karar verdi. İstinaf mahkemesi tarafların eşit kusurlu olduğunu belirledi. Karar, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ile Bölge Adliye Mahkemesi arasındaki direnme kararlarının ardından Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na taşındı.
Kurul, kadının eşine yönelik "salak, geri zekalı" şeklindeki hakaretleri ile eve misafir kabul etmemesi ve sürekli eşya değiştirerek masraf yapmasını ağır kusur saydı. Yargıtay kararında şu ifadeler yer aldı:
"Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; erkek eşin şans oyunları oynayıp borçlarını ödemediği, buna karşılık kadın eşin de erkeğe hakaret ettiği, erkeği evden kovduğu, yatakları ayırdığı, eve misafir kabul etmediği ve ev eşyalarını sürekli değiştirip masraf yaptığı görülmektedir.
Bölge adliye mahkemesi kararında erkek eşe ‘eşine ve çocuklara küfür ettiği’ vakıası kusur olarak yüklenmişse de bu konudaki tanık ifadelerinin çelişkili olmasından dolayı davalı-davacı erkeğe ‘eşine ve çocuklara küfür ettiği’ vakıasının kusur olarak yüklenmesi doğru değildir.
Gerçekleşen bu kusurlu davranışlar karşılaştırıldığında tarafların kusurlarının birbirine denk olduğundan bahisle, eşit kusurlu sayılamayacakları, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğu hususu tartışmasızdır.
Hâl böyle olunca tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ile dosya kapsamına uygun düşmeyen bu kusur belirlemesine bağlı olarak erkek eşin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değildir."
(Odatv.com)
TÜRKİYE
Sayfa başına git
